gece

Bazı geceler ağlamak için sebebe ihtiyaç yoktur.
Bazı geceler fazlasıyla hüzün kokar.
Şehrin ışıkları içteki yarayı açar, büyütür,
kaçacak yer ararken kendine çarparsın.
Düşman sensin, kaçıcak kuytu yok mecburen mecburiyetten başlar iç hesap.
Girişi, gelişmesi sonu yoktur, uzar gider...
Bazı geceler ağlamak için tek sebep ; gecedir ötesi yoktur.

-Çok değiştim
Bense hala aynıyım...

pardon

İsmini fısıldadım yanlışlıkla, daha çok alışkanlık belkide. Gözlerime baktı, yutkundum, fazlasıyla utandım 'pardon' diyebildim sadece.

Sarhoştuk, iki kişiydik ve sildik o anı orada.

Yanlışlıkla söylenmiş tek bir kelime iki kişi için yokederken şu anı, aynı kelime benim için kapısını aralıyor geçmişin.


pardon.

...

senin mutluluğun benim mutsuzluğum
olacak kadar uzaksa zaman
neyin hesabını yapıyoruz senle ben.

...

-Öldü.

-...
-...

-Yaklaş, küçük bir sır fısıldıyacağım sana;

"Acı kaldıramayacağın kadar ağır gelirse ruhuna, gökyüzüne bak ve el salla. Kaybettiğim tüm sevdiklerimi özlediğimde el sallıyorum gökyüzüne ve bana gülümsediklerini biliyorum. Acım biraz daha azalıyor, taa ki yeniden özleyene kadar..."