Çok kanadı, acıdı. Bekliyordum erken değil, tam zamanı. Yinede alışmak zor, alışmak insana dahil. Sustum. Hoşçakal!

Kaçıyorum, farkında mısın?

Sen bana doğru attıkça adımlarını, hızlanıyor benim adımlarım bilmediğim bir zamana doğru. Soluğum kesiliyor, koşarcasına yürümek yeterli değil koşup kaçmak istiyorum yanından. Tek bir lafın beni geri döndürebileceğinden korkuyorum. Bazen yeterli sil baştan için tek bir kelime.

Karışık.

"Sen mi ararsın ben mi?"

.