Kapattım kapıyı, ağırdan aldım bu sefer merdivenleri. Yetişme telaşım eksik, bekleyenim yok. Öylesine kapattım kapıyı, çıktım, indim, yürüdüm. Sebepsiz mutluydum, cevaplarını aradığım sorular yoktu.

Sonra tanıdık bir yüz hatırlattı seni. Konuştuk uzun uzun daha çok o söyledi birşeyler, dinledim. Dinledim mi acaba? Tek ortak noktamız sendin, bahsetmedik hiç. Hayat nasıl gidiyordu, hava ne kadar güzeldi. Ayrıldık sonra, hayır o ayrıldı. Arkasından bakakaldım, seni hatırladıp yürürken o. İnsanlar geçiyor, yürüyorlar ağırdan değil hızlı hızlı adımları. Hiçbirşey hatırlamıyorlar, dertleri hayat gailesi. Bende öyleydim biraz önce sonra karşılaştık. Tek ortak noktamız sendin hiç bahsetmedik senden. Aslından birkaç laf söylemek istedik ama sustuk. Söyleyecekleri vardı, bir adım daha yaklaşsaydım fısıldayacaktı kulağıma mutluluk hikayeni. Geri çekildim, hava, su , hayat gailesi oldu cümlelerim.

O, devam etti ama ben orada kalakaldım.

İyileşmeye yüz tutup yeniden kanayan yara gibi. Acı bağımlısı,tuz basmak yaraya. Yeniden yeniden hatırlattı herşey seni. Söylemek istediklerim yok,içimde sakladığım cümlelerim çoktan yol aldı. Nedenler etrafından dolaşıyorum,cevapsız bütün sorularım.

Kaçmak isterken rastladım tanıdık o yüze. İkimizinde tanıdığı yüzler. Yarısı sen diğer yarısı ben...

sadece bir kez gördüğümü,
bazen çok isteyip bulamadığımı,
başka sefer hep yanıbaşımda olanı,
bilmiyorum,
bi sabah kalkıyorum
ve çok özlüyorum...

gece

Bazı geceler ağlamak için sebebe ihtiyaç yoktur.
Bazı geceler fazlasıyla hüzün kokar.
Şehrin ışıkları içteki yarayı açar, büyütür,
kaçacak yer ararken kendine çarparsın.
Düşman sensin, kaçıcak kuytu yok mecburen mecburiyetten başlar iç hesap.
Girişi, gelişmesi sonu yoktur, uzar gider...
Bazı geceler ağlamak için tek sebep ; gecedir ötesi yoktur.

-Çok değiştim
Bense hala aynıyım...

pardon

İsmini fısıldadım yanlışlıkla, daha çok alışkanlık belkide. Gözlerime baktı, yutkundum, fazlasıyla utandım 'pardon' diyebildim sadece.

Sarhoştuk, iki kişiydik ve sildik o anı orada.

Yanlışlıkla söylenmiş tek bir kelime iki kişi için yokederken şu anı, aynı kelime benim için kapısını aralıyor geçmişin.


pardon.

...

senin mutluluğun benim mutsuzluğum
olacak kadar uzaksa zaman
neyin hesabını yapıyoruz senle ben.

...

-Öldü.

-...
-...

-Yaklaş, küçük bir sır fısıldıyacağım sana;

"Acı kaldıramayacağın kadar ağır gelirse ruhuna, gökyüzüne bak ve el salla. Kaybettiğim tüm sevdiklerimi özlediğimde el sallıyorum gökyüzüne ve bana gülümsediklerini biliyorum. Acım biraz daha azalıyor, taa ki yeniden özleyene kadar..."