Kedileri hiç sevmem. Rahatlıkları, sırnaşmaları, nankör olmaları, karınları açıktığında miyavlamaları gibi ulvi hareketlerinden dolayı sinir olurum kendilerine. Aslında en çok onlara benzetilmekten dolayı kendimi görürüm onların her hareketinde. Kendimden ettiğim kadar onlardan da nefret ederim sonuç olarak.
Bu sabah ofisin kapısında geçen gün karnını doyurduğum kedi karşıladı beni, teşekkür için değil tabii ki karnı açıkmış yine sırnaşıp miyavladı. Yolda sigara yakacak kadar sıkkınken, küçücük bi kedi günün güzel geçeceğini müjdeledi. Zor dedim karşımdaki kadına, "bu kedilerin işi çok zor."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder