Zamanı yetiremiyorum.
Uzun sonu görülmeyen bir tünel gibi karşımda dururken zaman, ben çaresizim. Sürekli koşuştururken, hayatı kaçırdığımı hissediyorum bazen. O gemilere binip çok uzaklara gitmek istiyorum. İlginçtir ki hayallerimdeki 'ben' hep yalnızdır o gemide. Bazı kadınlar farkında olmadan kendilerini hep yalnız hayal ederler.
Bazı kadınlar güvenemezler kimselere, eksildikçe birşeyler, çoğalır yalnızlıkları. O kadar çok insan varken yalnız hissetmek kendini ne kötü. Kötü olduğu kadar korkutucu korkutucu olduğu kadar fevkalade bişey yalnızlık...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder